امام زمان

وی نقل میکندمابوبکر نزد رسول خدا (ص)آمده،عرض کرد:ای پیامبر خدا،من از سرزمینی با این نام و نشان می گذشتم،مردی خوش منظر را دیدم که در کمال خشوع مشغول نماز بود.پیامبر به او(ابوبکر)فرمان داد:برو و اورا به قتل برسان!

ابوبکر رفت،ولی اورا در آن حالت دید،خوشش نیامد اورا بکشد،لذا به محضر رسول خدا بازگشت.

این بار پیامبر به عمر فرمان داد:برو واورابکش.عمر رفت و اورا در همان حالی دیدکه ابوبکر دیده بود،عمر نیز دوست نداشت اورا بکشد،اذا بازگشته،عرض کرد:من او را با کمال خضوع و خشوع،درنماز دیدم،اذا از کشتن او صرف نظر کردم.

پیامبر به علی (ع) فرمود:برو و اورا بکش.علی(ع)رفت،ولی اورا نیافت.بازگردیده عرض کرد:ای رسول خدا،اورا ندیدم.

پیامبر (ص)فرمود:((این شخص و طرفدارانش قرآن می خوانند،ولی لقلقه زبان است و در اعماق وجودشان جای نمی گیرد و آنها با همان سرعتی که تیر از کمان خارج می شود،از دین خارج خواهند شد و هرگز باز نخواهند گشت،اینها را بکشید که بدترین مخلوق روی زمین اند))

پاسخ داد:بلی،سپس وارد شد و مشغول نماز گردید.

پیامبر (ص) فرمود:چه کسی اورا می کشد؟

ابوبکر گفت:من.برخاست و نزد او رفت،دید به نماز ایستاده،با خود گفت:سبحان الله ،شخصی را که نماز می خواند بکشم؟ لذا بیرون آمد.

رسول خدا فرمود:نکشتی؟

پاسخ داد:دوست نداشتم اورا بکشم،چون نماز می خواند:شما مارا از قتل نمازگزاران نهی فرمودی.

پیامبر فرمود:چه کسی حاضر است او را بکشد؟عمر گفت من. آنگاه وی را در حالی یافت که سر به سجده گذارده بود. عمر با خود گفت:ابوبکر از من برتر است(اورانکشد من چگونه بکشم)لذا از گشت.

پیغمبر فرمود:چه شد؟پاسخ داد :دیدم برای خدا سر به زمین گذارده،دوست نداشتم بکشم.

پیغمبر فرمود کیست اورا بکشد؟علی (ع) پاسخ داد:من .آن حضرت فرمود:اگر اورا بیابی!

علی (ع) حرکت کرد ولی هر چه جست و جو کرد،او را نیافت و بازگشت:رسول خدا سئوال کرد:چه شد؟

علی پاسخ داد:رفته بود.

وی در آخراین قضیه آورده است رسول خدا (ص) فرمود:((این نخستین فرد سرکش و ناجوری است که در امت من آشکار خواهد شد،اگر اورامی کشتید،پس از او حتی دونفر هم اختلاف نمی کردند.بنی اسرائیل هفتادودوفرقه شدند و این امت هفتادوسه فرقه خواهند شد،همه آنها در آتش هستند جزء یک فرقه.))

پیامبر(ص) به ابوبکر فرمود:چه می گویی؟

پاسخ داد:راست می گوید،آنها همسایگان تو هستند.

رنگ پیامبر تغییر کرد.آن گاه به عمر فرمود:تو چه می گویی؟پاسخ داد:راست می گویند،آنها همسایگان و هم پیمانان تو هستند.

چهره رسول خدا تغییر نموده ،غرمود :سوگند به خدا ،خداوند مردی را برای نبرد با شنا بفرستد که قلبش را با ایمان آزموده است.او در راه دین با شما نبرد می کند. ابوبکر گفت :ای رسول خدا،این شخص من هستم؟

پیامبر فرمود نه.

عمر پرسید:منم؟

پیامبر فرمود :نه آن کسی است که کفش می دوزد:پیامبر (ص) کفشش را به علی (ع) داده بود تا آنرا وصله کند.